Kees Kerstens, projectmanager Smart Cities bij de gemeente Breda, vertelt hoe de pilot gestart is. Allereerst hebben we zo’n 300 kilometer wegdek digitaal gescand. Samen met Braincreators hebben we vervolgens de beelden en grote aantallen beelden van wegdekscheuren geanalyseerd om het systeem te leren scheuren en rafeling te herkennen. Op deze manier werd het computermodel steeds beter in het herkennen van toekomstige probleemzones in de weg. “Hierdoor kun je op den duur overstappen van curatief naar preventief wegonderhoud”, zegt Kerstens. Een meer dan succesvolle innovatie zou je denken, maar de praktijk blijkt iets weerbarstiger.

Acceptatie en aanbestedingsgrenzen
Hoewel de pilot technisch goed geslaagd is, wordt er binnen de gemeente Breda toch niet direct een vervolg aan gegeven. Kerstens heeft er twee verklaringen voor. Allereerst de aanbestedingsregels: ‘Eigenlijk zou je in een voorstadium al Europees moeten aanbesteden, omdat je weet dat je tegen de aanbestedingsgrenzen zit wanneer je de pilot afgerond hebt. Het is echt een manco dat je niet direct kunt opschalen”. De tweede reden waarom de pilot niet door is gezet, ligt binnen de eigen organisatie.. Dat kan volgens Kerstens te maken hebben met een capaciteitstekort of een gebrek aan urgentie om dit anders te gaan doen.


Leren van mislukte innovaties

Kerstens is overigens allesbehalve somber over de pilot die vooralsnog niet helemaal geworden is wat hij er van verwacht had. “Innoveren is keuzes en fouten durven maken. We weten nu dat technisch gezien AI, inzage in het onderhoud van het wegdek kan overnemen. Dat is echt een succesverhaal. Dat deze innovatie wordt geimplementeerd in de organisatie vraagt om verandermanagement. En dat is echt onze leerervaring. Dus een deel van het project is zeker geslaagd en een ander deel niet. En dat zul je moeten accepteren”. Om deze keuze kracht bij te zetten heeft de gemeente Breda de pilot aangemeld bij het Instituut voor Briljante Mislukkingen. (IvBM)
Dit instituut omarmt de mislukking als een belangrijk leermoment en probeert de samenleving in dat opzicht uit te dagen door het faciliteren en toegankelijk maken van leerervaringen. Want wat zou de wereld zijn zonder lef, zonder toevallige ontdekkingen en zonder de mogelijkheid om te leren van wat misging? Wanneer er van een goed bedoelde maar mislukte poging wordt geleerd, spreken we van een Briljante Mislukking. Dat leereffect is zeker aanwezig bij deze innovatie, want Kerstens ziet nog veel meer mogelijkheden. “Dit model zou ook prima ingezet kunnen worden voor assetbeheer, om de prullenbakken, lantaarnpalen en andere assets in beeld te brengen. Dan kun je dezelfde beelden gebruiken voor nog veel meer doeleinden en wordt het kostentechnisch ook interessanter”.
Kortom; deze mislukking zou zomaar eens in een succes kunnen veranderen.

Voor meer informatie over deze pilot kun je contact opnemen met Kees Kerstens, Cjf.kerstens@breda.nl